U bent hier: Start > Over SwArta > Krijgskunst

Het is de overtuiging van SwArta’s bezieler en tevens van gelijk welk respectabel leermeester ooit, dat wapenkunde in de eerste plaats bedoeld is om zichzelf te verdedigen, nooit als offensieve middel ten allerlei doeleinden.  In de tweede plaats wordt het beoefenen een doel an sich en staat het zich perfectioneren centraal.  Het is de ‘oefening die kunst baart’, zoals het bekende gezegde ons meegeeft.   De ethische houding van omgaan met wapens ter bescherming van de eigen haard komt voort uit een volkomen respect voor het leven en mag / kan niet draaien om het beëindigen van andere levens.  De Italiaanse Meester Filippo Vadi kon het in de 15^de eeuw niet eenvoudiger en mooier omschrijven:

 ‘in haar (het leven) te verdedigen, doet iedereen zijn best’. 

Bij SwArta draait alles om ‘krijgskunst’.  Wij gebruiken niet graag het begrip gevechtsport want daarmee verloochenen we het hogere doel van de Kunde.  Sport vanzelfsprekend biedt ook vele waarden aan de beoefenaar.  Het is omdat wapens in de strijd om het bestaan zo gewichtig waren, dat ze later ook als sport werden doorvoert. Sport schept levenskracht en levensmoed, orde en harmonie.  Het is zodoende een kostbaar element van de cultuur.   Sport betekent ook  ‘ontspanning, vermaak’; in de wapen- en krijgskunde echter zijn juist inspanning en ernst een must.

Ringen am schwert - uit het werk van Talhoffer

Een competitiegerichte sport of het sparringselement binnen krijgskunst moet in de eerste instantie het toetsen van de eigen vaardigheden tot doel hebben.   Daarnaast moet men begrijpen dat realistische competities met deze vechtstijlen in moderne tijden moeilijk realiseerbaar zijn.   Vele van de aangeleerde technieken worden té gevaarlijke automatismen om ‘voor de sport’ toe te passen op een ander individu.  Aangepaste regels (zoals bvb. het bannen van steken) zorgen er dan weer voor dat een verkeerd beeld wordt doorgegeven van de kunde.

Neen, in tegenstelling tot het overwinnen van een ander persoon staat het overwinnen / overtreffen / verheffen van zichzelf in de kunde centraal.

Om aan te tonen hoe éénvormig de essentie van Westerse en Oosterse krijgskunsten is, voegen wij hieronder een gedicht van Lee Chang Hoo, een Koreaans krijgskunstenaar en filosoof. De diepgaande ideeën die in dit gedicht hun spiegeling vinden behoren tot die ene primordiale traditie waarover ook Plato, Proclus en vele andere oude Westerse filosofen schreven:

Krijgskunst is een weg, een levensweg

Al het gene dat gescheiden was ontmoet elkander terug

Men merkt in de Kunst, hoe alles één wordt.

Ik kan mijn echte Zelf vinden en zo naar perfectie werken.

Als geest en lichaam in harmonie zijn, wordt de mens Heel

Gedachte en daad bevrijden zichzelf van elkaar

Bewegelijkheid en onbewegelijkheid leiden tot kalmte

Meegeven en tegenwerken in harmonie gebracht creëren kracht

Kracht en zwakheid in harmonie gebracht brengen tederheid

Tekenen en wegvegen in harmonie gebracht, schilderen een afbeelding zonder vorm

Eeuwigheid en een ogenblik in harmonie gebracht produceren een mogelijkheid

Ikzelf en een ander, in harmonie gebracht worden ‘wij’

Lucht en grond in harmonie gebracht wordt aarde

Leven en doodgaan in harmonie gebracht ademen als een leven

Inademen en uitademen in harmonie gebracht vormen een cyclus van hernieuwing

Handen en voeten in harmonie gebracht vormen krijgskunde

Maar militarisme en literatuur in harmonie gebracht

vormen kunst en brengen filosofie

Als deze allen worden gemixt, dan smelten ze samen tot één.

Dat éne is dan perfect en gelijk aan het Niets

Als alles tot slot de piek bereikt

Is er niet langer een verschil tussen Zijn en niet Zijn

Ik sta alleen in het midden van de Leegte

Dan verschijnen ik en de anderen in een ademtocht

Mijn echte Zelf kan het pad bewandelen zonder aarzelen.

 

De mens te midden de elementen -  uit:  Le livre des propriétés des choses, Anjou, 15de eeuw